Friday, January 24, 2014
ពុទ្ធកិច្ច៥យ៉ាង
*-ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់ជាអគ្គៈ ជាអច្ឆរិយៈចិត្តកល្យាណ
ទោះបីទេព្ដាព្រហ្មប៉ុន្មាន មិនអាចប្រៀបបាននិងទ្រង់ឡើយ ។
*-រូបទ្រង់ជាក្ស័ត្រថ្លៃបវរ បានចាកចេញចរការរួមខ្នើយ
ជាមួយពិម្ពារជាខ្នល់កើយ ព្រះអង្គឆ្លងត្រើយទៅរកធម៌ ។
*-ព្រះអង្គបានឆ្លងនូវទុក្ករៈ ចាកសង្សារចក្របានឃើញធម៌
គឺពោធិញ្ញាណយ៉ាងល្អះល្អ ឥតមានមនុស្សនិករណាប្រៀបបាន ។
*-កាលបើបានត្រាស់ទ្រង់សម្រេច ឥតមានថ្ងៃភ្លេចឬខកខាន
តែងតែបំពេញទោះនឿយប្រាណ ក៏ក្នុងសណ្ដានទ្រង់ឥតថា ។
*-ពេលព្រឹកទ្រង់យាងចេញបិណ្ឌបាត ប្រោសសត្វតាមខ្នាតដែលជ្រះថា្ល
មាននិស្ស័យខ្ពស់និងសាស្ដា ទ្រង់តែងមេត្តារាល់វេលា ។
*-វេលាសាយ័ន្តទ្រង់ទេសនា ប្រោសយាយប្រោសតាសត្វគ្រប់គ្នា
បើបានក្រេបហើយព្រះធម្មា មនុស្សសត្វទេវាបានសុខា ។
*-បើសត្វណាមួយមាននិស្ស័យ និងព្រះធម៌ថ្លៃបានសោតា
ជាផលពិសេសដល់អាត្មា បញ្ញាចាស់ក្លាឃើញធម៌ច្បាស់ ។
*-វេលាព្រលប់ទ្រង់ទូន្មាន សាវ័ករាប់លានកាលមិនច្បាស់
ក្នុងធម៌វិន័យឲ្យប្រឹងណាស់ យូរឆាប់គង់ឈ្នះអរហត្ត ។
*-លុះដល់រាត្រីព្រះសាស្ដា ដោះស្រាយបញ្ហាទេព្ដាសត្វ
តែងចូលមកសួរឥតមានបាត់ ឲ្យតែយប់ស្ងាត់ចូលទៅថ្កាន ។
*-កាលដោះប្រស្នាទេព្ដាសួរ រួចរាល់តាមគួរព្រហាមបាន
ឈានចូលមកដល់ព្រះទ្រង់ញាណ ទោរទន់ចូលឈានមើលនិស្ស័យ ។
*-ព្រលឹមស្រាងៗព្រះមានជោគ ព្រះអង្គទ្រង់យោគយល់សម័យ
មើលនូវហេតុការណ៍ចារនិស្ស័យ សត្វក្នុងភពត្រៃតាមកម្មផល ។
*-សែសិបប្រាំឆ្នាំព្រះទ្រង់យស ប្រោសសត្វដោយស្មោះនិងបានផ្ដល់
ឳវាទល្អៗជាផ្លូវថ្នល់ ឲ្យសត្វដើរដល់និព្វានហោង ។
និពន្ធដោយ លោកបង វណ្ណារ័ត្ន
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment